سلمان » « 1 » مشتاق است بهشت به سه كس على و عمار و سلمان . و ابو بكر به نزد ما مستحق نيست كه مهاجر نبود چنان كه گفته شود ان شاء اللّه « 2 » . و عباس اگر چه رحم بود ليكن مهاجر نبود زيرا كه وى از طلقاى بدر بود . چون ايمان و هجرت و رحم وى ثابت شد و در وى جمع وى بمقام رسول صلّى اللّه عليه و آله اولى بود از غيرى : وَ مَنْ لَمْ يَحْكُمْ بِما أَنْزَلَ اللَّهُ فَأُولئِكَ هُمُ الْكافِرُونَ ( مائده 48 ) يعنى هر كس كه حكم نكند به آنچه فرستاده خداى تعالى پس آنان كافرانند . دليل هجدهم ، قال اللّه تعالى : فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَكُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَكُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَكُمْ « 3 » ( آل عمران 54 ) و در روز مباهله حق تعالى اين آية فرستاد يعنى بگوى اى محمد مر نصارى را كه ، بيائيد تا بخوانيم فرزندان ما را و فرزندان شما را و زنان ما را و زنان شما را و ما خود بيائيم و شما خود بيائيد پس بگردانيم لعنت و نفرين خداى را بر دروغ‌گويان . ابناء اينجا حسن و حسين‌اند و نساء فاطمه و انفسنا على باتفاق جمله مفسران . و باتفاق عالمان ابو بكر و عمر در مباهله رسول نبودند ، و مراد از انفسنا جز على عليه السّلام كس نبود و نشايد كه داعى و مدعو يك كس باشد پس انفسنا اينجا غير رسول باشد . و نيز كه عطف دلالت بر مغايرت مىكند ، و نيز فصل ميان چيزى و نفس او روا نبود خاصه با جنبى پس نفس غير داعى بود ، و باتفاق جز على كسى ديگر با وى در مباهله نرفت از مردان جز حسن و حسين . و رسول صلّى اللّه عليه و آله گفت : يا على نفسك نفسى ، و دمك دمى ، و لحمك لحمى . اى على نفس تو نفس من است و خون تو خون من است و گوشت تو گوشت من است . چون ثابت شد كه على نفس رسول است با وجود نفس رسول نه شايد كه ابو بكر و عمر خلافت كنند يا تقدم

--> ادامه صفحه قبل كه اسامى آنها در بحار 32 / 197 و 216 و 338 آمده است . ( 1 ) - فضائل الخمسة 3 / 106 و مستدرك الصحيحين باب 1843 ح 4721 ص 935 ( 2 ) - در باب هفتم مؤلف گفته قصد ابو بكر از رفتن به مدينه ازدواج با حضرت فاطمه ( س ) بوده است اما به نظر مىرسد رفتن اينها به مدينه علتى بالاتر از اينها داشته است و آن بهم زدن برنامه هجرت بود . ( 3 ) - مناقب ابن شهر آشوب 3 / 419 و تفاسير شيعه و سنى ذيل آيه شريفه